Хадис 657Сунан ад-Даракутниموقوف
Глава о хадисах относительно смеха в полный голос во время молитвы и их недостатках
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، حَدَّثَنَا سَلْمَانُ بْنُ تَوْبَةَ ، حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى بْنُ مُعَاذٍ ، حَدَّثَنَا أَبِي ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ يَزِيدَ أَبِي خَالِدٍ ، سَمِعَ أَبَا سُفْيَانَ ، سَمِعَ جَابِرًا ، يَقُولُ :
لَيْسَ عَلَى مَنْ ضَحِكَ فِي الصَّلَاةِ وُضُوءٌ«На том, кто засмеялся в молитве, нет [обязанности совершать] омовение».