Хадис 3926Мусаннаф Ибн Аби Шейбаمقطوع
Об улыбке во время молитвы
حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ :
أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ التَّبَسُّمِ فِي الصَّلَاةِ ؟ فَقَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ ﴿فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِنْ قَوْلِهَا ﴾وَقَالَ : لَا أَعْلَمُ التَّبَسُّمَ إِلَّا ضَحِكًا«Он улыбнулся, смеясь от ее слов» (Коран, 27:19), и сказал: «Я не знаю иного значения улыбки, кроме как смех».