Хадис 2212Аль-Муджам аль-Кабирموقوف
Из его преданий
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ الْحَضْرَمِيُّ ، ثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ الْكَلْبِيُّ ، ثَنَا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ ، ثَنَا سُلَيْمٌ أَبُو الْهُذَيْلِ ، قَالَ :
كُنْتُ رَفًّا عَلَى بَابِ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ وَكَانَ يَخْرُجُ فَيَرْكَبُ بَغْلَةً لَهُ وَيَحْمِلُ غُلَامَهُ خَلْفَهُ«Я был придворным у дверей Джарира бин Абдуллаха, и он выходил, садился на свою мулицу и сажал своего слугу позади себя».